ΙΔΙΟΤΗΤΑ

Αγαπητοί χρήστες και αγαπητές χρήστριες,

Για να καταλάβετε καλύτερα το σκεπτικό της «Χελώνας», πρέπει να σας πω μερικά πράγματα για μένα. Πιστεύω ακράδαντα ότι το έργο ενός ανθρώπου σχετίζεται άμεσα με την ιστορική, πολιτική, οικονομική, κοινωνική και πολιτισμική δομή του. Αυτή είναι λοιπόν η σύντομη ιστορία μου: Ηρθα στον κόσμο τούτο, μάλιστα στο κάτω μέρος του, με το όνομα Helen Vrontis (βλ. το προσκομιζόμενο έγγραφό μου, Σχετ. 1). Συγκεκριμένα, γεννήθηκα το 1972 στην Νότια Αυστραλία από Ελληνες μετανάστες, αρτοποιοί στο επάγγελμα, με καταγωγή από την Λέσβο και ρίζες από την Μικρά Ασία. Η οικογένειά μου -κι από τις δύο πλευρές του σογιού- κουβαλά το τραύμα της μικρασιατικής καταστροφής.

Τα παιδικά μου χρόνια τα πέρασα στην Αδελαϊδα, μαζί με τα τρία μεγαλύτερα αδέλφια μου, καθώς και τους υπολοίπους συγγενείς γκασταρμπάιτερ*. Το 1981, οι γονείς μου -η Αθηνά και ο Αχιλλέας- έχοντας ζήσει το δικό τους προσωπικό τρωϊκό πόλεμο, παίρνουν την γενναία αποφάση να επιστρέψουν στην Ελλάδα. Νοσταλγία για τα πάτρια εδάφη ή μια προσπάθεια να σώσουν τον γάμο τους; Δεν θα καταλάβω ποτέ. Πάντως ήταν μια χρονιά-ορόσημο. Οχι μόνο χαρτογραφήθηκε ο μεγάλος σεισμός στην πρωτεύουσα αλλά ταρακουνήθηκε πολιτικά ολόκληρη η χώρα: μπήκαμε στην Ευρωπαϊκή Ενωση επί της συντηρητικής κυβερνήσεως του Κωνσταντίνου Καραμανλή και στην πορεία ανέβηκε στην εξουσία ο σοσιαλιστής ηγέτης Ανδρέας Παπανδρέου. Μέχρι σήμερα θυμάμαι τις σημαίες του Π.Α.Σ.Ο.Κ να ανεμίζουν έξω από τα παράθυρα των μικρών αθηναϊκών αυτοκινήτων.

Μετοικώντας στην Αθήνα, έζησα μεγάλο «πολιτισμικό σοκ»: δεν ήταν μόνο η παράξενη συμπεριφορά και η νοοτροπία των Ελλήνων, το τσιμέντο και η έλλειψη πρασίνου μού κάθισαν βαριά. Μόνο τώρα αντιλαμβάνομαι τι ήταν αυτό που βίωσα ως παιδί: ο σωστός επιστημονικός όρος λέγεται απεδαφικοποίηση και εκτόπιση. Κανένας όμως δεν με είχε προετοιμάσει για τη συναισθηματική απογοήτευση του να χάνεις μια πατρίδα. Συνεχίζω την εκπαίδευσή μου στην Ελλάδα. Αποφοιτώ από το Ενιαίο Πολυκλαδικό Λύκειο Αμπελοκήπων (βλ. το προσκομιζόμενο έγγραφό μου, Σχετ. 2), ενός κουλ, ολίγον αντιδραστικού σχολείου, που ωστόσο είχε αποκτήσει τη φήμη μίας επιτυχημένης εκπαιδευτικής δομής —εκεί μαθήτευσε ο πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος παρ’ ολίγον να προκαλέσει το Grexit, αλλά για να πούμε του στραβού το δίκαιο, το όραμα της Ενωμένης Ευρώπης φαίνεται να κατακρημνίζεται μπροστά στα μάτια μας. Tελικά ήρθε το Brexit (Φεβρ. 2020). Και ποιος ξέρει τι θα απομείνει από την Γηραία Ηπειρο, τη στιγμή που αποχωρεί από τη θέση της η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ.

Το 1990 δίνω πανελλήνιες και εισάγομαι σε ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα της χώρας (βλ. Σχετ. 3). Σπουδάζω στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Σπουδών, στο νεότευκτο τμήμα της «Επικοινωνίας, Μέσων & Πολιτισμού», το οποίο στήθηκε από καθηγητές θρεμμένους με την παράδοση του γαλλικού μετα-μοντερνισμού (βλ. Σχετ. 4). Ολοκληρώνω τις σπουδές μου στα τέσσερα έτη, με ένα διάλειμμα ενός εξαμήνου στο Βέλγιο για Erasmus (βλ. Σχετ. 5).  Ξεκινώ τη σταδιοδρομία μου ως δημοσιογράφος πολιτιστικών στην «Καθημερινή», επί διευθύνσεως Αντώνη Καρκαγιάννη. Εχοντας λάβει την υποτροφία «Λύχνος» από την ΕΣΗΕΑ – είμαι τακτικό μέλος από τις 20-12-1999 (βλ. Σχετ. 6)-  προχωρώ σε μεταπτυχιακές σπουδές στην Αγγλία με αντικείμενο το κινηματογραφικό είδος του ντοκιμαντέρ (βλ. το προσκομιζόμενο έγγραφό μου, Σχετ. 7). Παράλληλα μαθαίνω ξένες γλώσσες και χορό (βλ. Σχετ. 8,9,10). Ολα αυτά τα χρόνια που εργάζομαι στον χώρο των μήντια χρησιμοποιώ το προσωνύμιο Σελάνα. Το 2018, κατά τη διάρκεια της ελληνικής κρίσης, μένω κι εγώ, όπως πολλοί άλλοι δημοσιογράφοι, άνεργη. Σε ηλικία 45 ετών, και δη μητέρα, παίρνω την πρωτοβουλία να επιστρέψω στα πανεπιστημιακά έδρανα. Τον Ιούνιο 2021 παρουσιάζω τη διπλωματική μου στο πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών «Ψηφιακές Μορφές Τέχνης» στην Σχολή Καλών Τεχνών

Εκτός από πολλά άρθρα, έχω συνθέσει ιστορίες και με την βιντεοκάμερά μου. Το πρώτο μου ντοκιμαντέρ («Εγώ, εγώ, εσύ αχ αυτοί» / Ich Ich Du Ach Sie, 2004), που είναι ένα βίντεο ημερολόγιο για τη αθηναϊκή ρέιβ σκηνή της δεκαετίας του 1990, συμμετείχε στο διαγωνιστικό τμήμα του 6ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης. Στο κινηματογραφικό θεσμό του Βορρά προβλήθηκε και η δεύτερη μου ταινία «Ζορρό ο γάτος» (Zorro the Cat, 2012)  -για περισσότερες πληροφορίες διαβάστε την κριτική που έγραψε η ακαδημαϊκός, σκηνοθέτις και καλλιτέχνις Εύα Στεφανή, βλ. Σχετ. 11. Το καινούργιο μου έργο αφορά την αθηναϊκή πολυκατοικία και τη λειτουργία του κατοικείν σην εποχή της παγκοσμιοποίησης (δείτε εδώ ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα).  

Δημοσιογράφος, κινηματογραφίστρια, ψηφιακή καλλιτέχνις. Θα προσθέσω κι άλλη μία ιδιότητα: Είμαι επικεφαλής μιας μονογονεϊκής οικογένειας, που για μένα είναι η δυσκολότερη δουλειά πάνω στον πλανήτη, ειδικά αν ζεις σε μια χώρα σαν την Ελλάδα της (Μόνιμης) Κρίσης. Για να μπορώ λοιπόν να συντηρώ εμένα και τα δύο μου ανήλικα παιδιά, αποφάσισα να ξεκινήσω αυτό το ιδιότυπο newsroom. Αν με ρωτάτε ποια είναι τα προσόντα ή δυνατά μου σημεία, θα έλεγα χωρίς δισταγμό το διαφορετικό μου βλέμμα πάνω στα πράγματα, η παρατήρηση του δεδομένου, η διορατικότητα, η ανυστερόβουλη περιέργεια, η τόλμη και η αθυροστομία (οι Αυστραλοί φημίζονται ότι είναι outspoken) καθώς και και μαχητικότητά μου. Παλεύω γι’ αυτά που πιστεύω και υλοποιώ τις ιδέες μου, όσο τρελές κι αν θεωρούνται από κάποιους.

Σήμερα, στην εποχή στην οποία ζούμε -με την κλιματική αλλαγή, τις μετακινήσεις μεγάλων πληθυσμών, τις νέες τεχνολογίες που έχουν εισβάλλει σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης ζωής, την άνοδο ακροδεξιών παρατάξεων και αυταρχικών καθεστώτων στην Δύση- έχουμε ανάγκη περισσότερο από ποτέ από μία τολμηρή δημοσιογραφία και μιας ριζοσπαστικής καλλιτεχνικότητας. Ως επαγγελματίας λοιπόν στην χώρο της επικοινωνίας και του πολιτισμού αλλά κυρίως ως γονέας αισθάνομαι την ανάγκη να φροντίσω για το μέλλον των παιδιών μας. At these urgent times we need to slow down and think what is important to us. 

με εκτίμηση

Ελένη Βροντή
Ιδρύτρια – Διαχειρίστρια της «Χελώνας»

Πορτρέτο ©Αντρέας Σιμόπουλος 2014

* Στην Αυστραλία, οι οικονομικοί μετανάστες από την Νότια Ευρώπη αποκαλούνται «wog» (αρχικά των λέξεων Workers of Goverment). Με τα χρόνια η λέξη απέκτησε αρνητικό πρόσημο και χρησιμοποιείτο κυρίως για λόγους ρατσιστικούς.

7456
Σχετ. 1 Πιστοποιητικό γέννησης/ Birth certificate
Σχετ. 2 Απολυτήριο Λυκείου / Highschool Certificate
Σχετ. 6 Master of Arts/ University of the Arts London